Het voorjaar is begonnen! De rozen zijn gesnoeid en bemest (toch? ;)), de meesten beginnen al uit te lopen, en in sommige vroegbloeiende soorten beginnen nu al de eerste knoppen te verschijnen. Maar lang voordat de eerste rozen kleur vertonen, steken andere plantjes hun fleurige knopjes boven het groen uit.
Onder andere de paarse dovenetel, die de perken langs het hek op de kwekerij heeft overgenomen. Prima, wat ons betreft. Het is een prachtige inheemse bodembedekker, die beschutting én stuifmeel biedt in het vroege voorjaar. In onze eigen tuin bloeide de vrolijke gele kornoelje als aller eerst – een waar buffet voor vroege bestuivers. In de bloembakken in het dorp zijn de showstoppers de kleurrijke tulpjes die we er afgelopen twee jaar bij hebben gestopt.
Experimenteren
Al jaren onderhouden wij de ooit door de gemeente geplaatste bloembak voor ons huis, en sinds een paar jaar hebben we de beplanting en verzorging voor een aantal andere bloembakken in het dorp ook op ons genomen. In samenwerking met de omwonenden, die trouw water geven in de zomermaanden, staan er nu maar liefst 7 bloembakken in het dorp te stralen met rozen van De Bierkreek. Veel met ‘Voilà’, maar sinds vorig jaar ook andere soorten.
Die bloembakken zijn voor ons de perfecte gelegenheid om te “experimenteren” met bepaalde soorten. Sommige soorten groeien rechtopgaand, anderen vertakt en compact, en weer anderen groeien in de breedte door middel van overhangende takken.
Een middenweg vinden
Toen we de nieuwere bloembakken aanplantten hadden we het er met elkaar over of er nog iets bij geplant zou moeten worden. De meningen waren verdeeld. Is dat wel nodig? Wordt het niet te vol? Het moet wel passen! En niet te veel onderhoud kosten! En het moeten wel een beetje nuttige planten zijn! Goed, als er iets bij komt moet het in ieder geval stuifmeel bieden voor insecten. Al gauw kwamen we tot de conclusie dat we wel voorjaarsbloeiers wilden hebben in de bloembakken. Iets dat bloeit wanneer de rozen nog niet bloeien. Iets kleurrijks tussen al dat groen!
Er zijn niet veel planten die goed samen gaan met rozen in bloembakken en potten. In de volle grond zijn ze niet heel kieskeurig, maar als ze maar beperkt de ruimte hebben kan het lastig worden. Je hebt al gauw dat er competitie komt om water en voedingsstoffen. Een van de twee gedijd dan minder goed dan de andere. Je kunt dan het beste kiezen voor planten die niet diep wortelen. Rozen wortelen namelijk erg diep (dieper dan je denkt!), en als je iets kiest dat oppervlakkig wortelt, zitten ze elkaar niet in de weg.
Vroegbloeiend, kleurrijk, niet te diep wortelend… Klinkt het je al bekend in de oren? We zijn voor bollen gegaan! En daar begon het volgende experiment.
In het verleden hebben we “gewone” grote tulpen gehad in de bloembak voor ons huis, maar al gauw hadden we door dat die te veel schaduw geven in het vroege voorjaar. De lange en vooral brede bladeren torenen hoog uit boven de gekortwiekte rozenstruikjes, waardoor die langzamer groeiden. Wel vrolijk, maar niet helemaal compatibel met de rozen in de bloembakken…
Juist daarom zijn kleine verwilderingsbolletjes een goede middenweg. Ze krijgen wel blad, maar dat blad is smal, en blijft relatief laag. Ze bieden beschutting aan nuttige beestjes in de tijd dat de rozen nog geen blad hebben, zonder dat ze te groot worden en de rozen overschaduwen. Bovendien bieden ze een bron van stuifmeel aan voor hommels en solitaire bijen die al vroeg in het voorjaar op pad gaan.
Om water zal er met de oppervlakkig-wortelende bloembolletjes dus niet zo gauw strijd zijn. Wel is het zoiezo belangrijk om in bloempotten en -bakken vaker te bemesten, omdat mest relatief snel uitspoelt. En als je er dan ook nog andere planten bij hebt staan is dit nog belangrijker!
Oh ja, het hoeven trouwens niet alleen tulpjes te zijn! In een bloempot voor de deur van onze winkel, waar in de zomermaanden de roos “Lollipop” staat te stralen, stelen in het voorjaar blauwe druifjes de show.
Sterk en betrouwbaar
Nog een voordeel; in tegenstelling tot sommige andere bollen hoef je ze maar één keer te planten, ze vermeerderen zich jaar na jaar, en ze zijn makkelijk om omheen te wieden (ook fijn in zo’n bloembak). Na een paar jaar is het goed om de bolletjes wat uit te dunnen om te voorkomen dat het de vol wordt in de pot of bloembak, haal er dan een paar uit en zet ze ergens anders neer in de tuin (of in een pot!). Voor rozen in pot is het ook goed om in de winter de grond eens in de twee tot drie jaar te vervangen en de wortels een beetje te snoeien. Ook dan kun je de bolletjes er makkelijk uit wippen en terug planten wanneer je klaar bent met verpotten van de roos.
Als je bekend bent met ons bedrijf weet je dat wij al onze rozen al meer dan 25 jaar biologisch kweken, zonder kunstmest en bestrijdingsmiddelen. Voor ons is dat geen trend, het hoort bij onze persoonlijke waarden. Toen we aan dit experiment begonnen hebben we alleen gekeken naar biologische bollen. Het heeft naar onze mening weinig zin om biologische rozen aan te planten in biologische grond met biologische mest, om vervolgens chemisch behandelde bollen er bij te stoppen, die het bodemleven in de bloembakken jaren lang kunnen schaden. Wij hebben gekozen voor soorten die gecertificeerd biologisch gekweekt zijn: sterk en betrouwbaar, en die, net als onze rozen, jaar na jaar terugkomen.
Voor ons is dit experiment geslaagd. Nadat de rozen gesnoeid zijn half maart zie je al heel gauw de tedere kleurrijke knopjes van de tulpjes opkomen. Samen met de groene tot bronskleurige tot bordeauxrode rozenscheuten die zich langzaam ontvouwen, is er al een heus schouwspel aan kleuren zichtbaar in de bloembakken. Het buffet is geopend en de lente kan beginnen!
